Melanotan II

Dbamy o to, aby nasze odczynniki chemiczne pochodziły ze sprawdzonych źródeł. Analizujemy, porównujemy i wybieramy tylko pierwszorzędnych dostawców, aby móc dostarczyć Wam najlepszy Melanotan II na rynku, w najlepszej formie do badań. 

ANALIZA LABORATORYJNA MELANOTAN II- kliknij i sprawdź

CO PRZYGOTOWAĆ DO BADAŃ PEPTYDU

Przygotuj: 

1. fiolka z peptydem
2. strzykawka (z oznaczoną pojemnością) z igłą
3. sól fizjologiczna lub woda BAC (w zależności od stężenia które chcemy uzyskać)  
4. atomizer (jedno naciśnięcie atomizera uwalnia między 0.100 – 0.120 ml)

Dodatkowo zadbaj o:

5. Zlewki, probówki lub specjalne fiolki przeznaczone do autosamplera.
6. Kolumna HPLC dedykowana analizie peptydów.
7. Aparatura HPLC wyposażona w detektor (UV, FLD, MS – w zależności od wymagań analizy).

Przykład: Aby uzyskać dawkę około 0,5~0,6 mg do badań, należy rozpuścić 10 mg Melanotanu II w 2 ml soli fizjologicznej. Następnie jedno naciśnięcie atomizera („psik”) zawiera ilość peptydu wynoszącą około 0,5~0,6 mg.

W przypadku wody BAC: Aby uzyskać dawkę około 1,5 mg do badań, należy rozpuścić 10 mg Melanotan-II w 3 ml wody BAC. Otrzymujemy wtedy 1 mg w 0,3 ml roztworu.

Aby obliczyć odpowiednią porcję peptydu do badań, skorzystaj z naszego kalkulatora. 

Przygotowanie roztworu:

1. Otwórz fiolkę z odczynnikiem, usuwając plastikowy kapsel ochronny.
2. Zdezynfekuj gumowy korek fiolki za pomocą alkoholu izopropylowego lub 70% etanolu.
3. Za pomocą sterylnej strzykawki wprowadź odpowiednią ilość rozpuszczalnika (np. 1 ml wody BAC), aby uzyskać wymagane stężenie roztworu.
4. Ostrożnie mieszaj zawartość fiolki kolistymi ruchami, aż proszek całkowicie się rozpuści. Unikaj energicznego mieszania, które może prowadzić do denaturacji związku.
5. Postępuj zgodnie z protokołami badania odczynnika.

Na czym warto skupić się analizując substancję Melanotan II?

• Analiza czystości peptydu – ocena jednorodności próbki oraz wykrywanie zanieczyszczeń, co pozwala określić jakość peptydu.
• Identyfikacja peptydu – potwierdzenie tożsamości poprzez porównanie czasu retencji w HPLC z wzorcem lub za pomocą analizy masy cząsteczkowej (MS).
• Określenie stężenia peptydu – ilościowa analiza próbki na podstawie krzywej kalibracyjnej przy użyciu detektora UV lub fluorescencyjnego (FLD).
• Badanie stabilności peptydu – ocena trwałości w różnych warunkach (pH, temperatura) oraz identyfikacja produktów degradacji.
• Profilowanie elucji peptydu – rozdział składników mieszaniny i izolacja peptydu do dalszych analiz.